HISTORIA KOŁA

Lata 1957-1980
Radomskie Koło Pszczelarzy formalnie zostało powołane 11 listopada 1957 roku, na zebraniu Komitetu Organizacyjno – Założycielskiego w obecności 76 osób oraz przybyłych gości. Zebraniu przewodniczył pan Kazimierz Ginał. Wybrano wtedy zarząd koła w składzie: Franciszek Sobczak – przewodniczący,
Stanisław Schontahler – zastępca przewodniczącego,
Józef Pałysiewicz – sekretarz,
Tadeusz Mąkosa – skarbnik,
Władysław Alberski – członek,
Leon Wożyński – członek.
W skład komisji rewizyjnej weszli:
Marek Grzywacz – przewodniczący,
Stanisław Nowakowski – zastępca przewodniczącego,
Franciszek Ożarski – członek.
Powołanie koła wynikło z potrzeb środowiska pszczelarskiego miasta oraz regionu radomskiego.
W latach trzydziestych dwudziestolecia międzywojennego ośrodkiem świadomego pszczelarstwa była Ludowa Szkoła Rolnicza Męska im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Wacynie. Szkoła, w związku z reorganizacją szkolnic­twa rolniczego w Polsce, od 1 stycznia 1937 roku przyjęta nazwę: Publiczna Szkoła Przysposobienia Rolniczego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Szkoła posiadała, jak na owe czasy, dużą pasiekę, która początkowo znajdowała się przy szkole, a pod koniec lat trzydziestych została podzielona, ludna jej część znalazła się na Bielisze, druga w Dąbrówce za Wielogórą, a trze­cią przy szkole. Ten podział był wynikiem ograniczonej bazy pożytkowej na terenie przyszkolnym, gdyż pasieka liczyła wówczas ponad 120 rodzin. Prowadził ją znany wtedy w całym kraju pszczelarz – samouk Bole­sław Kisieliński. Był nauczycielem pszczelarstwa w szkole i jednocześnie instruktorem pszczelarstwa powiatu radomskiego. Został sprowadzony do Wacyna z powiatu siedleckiego przez ówczesnego dyrektora szkoły, Aleksandra Niedbalskiego, z którym wcześniej pracował. Bolesław Kisieliński organizował zebrania szkoleniowe dla pszczelarzy powiatu radomskiego i chętnych spoza tego terenu. Pracownia pasieczna szkoły produkowała węzę, którą sprzedawała okolicznym pszczelarzom. Można było też wymienić wosk na węzę w odpowiednich proporcjach. Jak widać, był to początek świadomego, nowoczesnego pszczelarstwa w rejonie Radomia. Wojna przerwała tę działalność. Cała kadra pedagogiczna została przez okupanta usunięta z terenu szkoły i w większości wymordowana.Podczas okupacji, w latach 1939-45, pszczelarze mieli swoje biuro Radomiu, przy ul. Moniuszki 24. Jego kierownikiem oraz instruktorem pszczelarstwa był wówczas pan Marian Laszuk, a prezesem organizacji pszczelarskiej pan Kierczyński – właściciel dużej pasieki.Od 1945 roku na terenie Radomia istniało Zrzeszenie Hodowców Pszczół z siedzibą przy ul. Moniuszki 24, którego prezesem był pan Marian Laszuk. W latach pięćdziesiątych z inicjatywy władz powołano do życia Związek Powiatowy Pszczelarzy, którego prezesem został pan Marian Laszuk. Kierował on tą organizacją do 1957 roku.